Week één van periode vier
Met deze maandag begon de nieuwe periode officieel. We zijn de week begonnen met hoorcolleges die uitleg gaven over de inhoud en toetsing van de twee vakken van deze periode: OE6 Publieksbereik en Leren en OE7 Toegankelijkheid en Beheer. Ook hebben we OE10 Persoonlijke Professionele Ontwikkeling, dit vak loopt al van het begin van dit jaar en duurt tot en met het vierde jaar. Deze periode hebben we wat andere soort lessen, omdat beide vakken gebruik maken van het overkoepelende thema Kunst in de openbare ruimte. Verschillende lessen worden soms voor beide vakken gedaan. Voor OE6 gaan we deze periode een groepsproject uitvoeren, en daarom is er ruimte voor zelfstandig samenwerken.
Na de introductie colleges van de vakken werd de microfoon onderschept door een andere docent voor de aankondiging van de studiereis! In Mei 2025 gaan wij naar Antwerpen!!!
Voor de opdrachten in de openbare ruimte kon je je inschrijven op een stad (mijn keuze was Rotterdam), en werd je willekeurig ingedeeld met studenten uit andere klassen. Voor mijn groepje was ik ingedeeld met drie mensen die ik nog niet kenden. Deze middag heb ik met twee van mijn groepsgenoten kennisgemaakt; met Sena en Jade.
Op dinsdag ben ik naar Rotterdam geweest. Daar had ik afgesproken met mijn derde groepsgenoot Jacqui. Samen zijn we de stad doorgegaan om onze beelden te analyseren en fotograferen. Haar gekozen beeld is Moments Contained van Thomas J Price (Stationsplein Rotterdam). Vanaf Rotterdam Centraal hebben we de tram genomen richting de Kunsthal. Voor de Kunsthal staat een ander beeld van Thomas J Price (Reaching Out) dat past bij het beeld op het Stationsplein. Mijn gekozen beeld voor de opdracht is Konijnen (2003) van Tom Claassen wat op het grasveld naast het Natuurhistorisch museum en tegenover de Kunsthal bevindt. Ik heb daarvoor gekozen, omdat ze er zo lief uitzien en je ze uitnodigen om erop te klimmen en spelen. Het speelse trekt mij aan.
Nadat we de onderdelen van de opdracht uitgevoerd hadden, heeft Jacqui mij meegenomen naar de Kunsthal om meer beelden van Price te laten zien. De tentoonstelling (was te zien t/m 9 feb.) is best leuk en interessant. Alle sculpturen laten mensen zien zoals ze zijn; met haar en huid in verschillende texturen zonder ze te egaliseren en stileren. Ook beeld hij ze af met kenmerkende elementen voor de zwarte gemeenschap. Persoonlijk vind ik de aandacht die Price voor de details heeft indrukwekkend. Het haar op de bronzen en marmeren beelden zijn haarfijn en bij één beeld kan je zelfs de ’tension’ van de huid zien bij de cornrows. Ook is er een serie foto’s te zien waarbij Price speelt met de positie van zijn handen en een fotoboek van klassieke beelden. Ik vond dat heel interessant, want hoe langer je er naar kijkt, hoe meer je erin kan zien. Iets anders dat mij opvalt bij de ’ten voeten uit’ beelden van Price, is dat deze grote beelden niet op een sokkel staan, maar met de sneakers op de grond. Dat door breekt het beeld dat deze beelden boven je zijn / dat ze belangrijker zijn dan jou. Price zijn sculpturen hebben iets wat ze heel persoonlijk en toegankelijk maakt. Meer lezen kan op: https://www.kunsthal.nl/nl/plan-je-bezoek/tentoonstellingen/thomas-j-price-matter-of-place/
Ik vond het leuk om met Jacqui door het museum te lopen en kunstwerken te bespreken, omdat je merkt dat je beide naar andere elementen kijkt en soms andere interpretaties geeft aan werken.
Een andere tentoonstelling die wij samen hebben bezocht is Getekend: Rotterdam – Mag ik bestaan? De tentoonstelling bestaat uit meerder series van tekeningen. Vooral Rotterdamse Stadstekenaars trok mij visueel aan; er zit veel kleur en textuur in. Maar wat belangrijker is van deze tentoonstelling is het thema; de onzekerheid van bestaanszekerheid van Rotterdammers. Op een mooie manier worden de problemen en zorgen van de mensen weergegeven. De serie Take-A-Way Collective is ook interessant omdat de pagina’s bestaan uit tekeningen en woorden van verschillende makers die samen op een kunstwerk hebben gecreëerd. Het doet mij denken aan een mindmap. Jacqui benoemde hoe belangrijk tekeningen/ plaatjes kunnen zijn om elkaar te begrijpen, vooral als er ook taalbarrière is. (Deze tentoonstelling is te zien tot en met 16 feb.) Meer lezen kan op: https://www.kunsthal.nl/nl/plan-je-bezoek/tentoonstellingen/getekend-rotterdam-mag-ik-bestaan/
Woensdag begonnen we met een hoorcollege over Kunst in de publieke ruimte. Totaal krijgen we drie colleges over dit onderwerp. Ik vond het erg leuk, vooral omdat het veel te maken heeft met kunstgeschiedenis en kunstwerken. Wat ik opmerkelijk vond is dat maar 16% van de standbeelden in Nederland van vrouwen zijn, de overige 84% zijn allemaal van mannen.
Het volgende hoorcollege werd door een gastspreker gegeven; Sies Vonk. Dit is ook een reeks van drie college de te maken hebben met de Nationale Strategie Digitaal Erfgoed. We hebben meer geleerd over wat de Nationale Strategie inhoudt en we hebben één van de drie hoofddoelen besproken; zichtbaar.
In een klassikale werksessie werd zichtbaarheid en het hebben van tevreden webbezoekers besproken. Ook hebben we het gehad over gedragsprofielen. Deze les sluit aan op OE2 Erfgoedbeleving; daar hebben we het al over persona’s en bezoekersidentiteiten gehad. Alleen gaat het bij dit vak over digitale bezoeken in plaats van digitale bezoeken.
In de laatste werksessie van de dag hebben we in groepjes onze gekozen kunstwerken aan elkaar beschreven, waarna de ander die beschrijving weer aan iemand anders moest uitleggen, en diegene moest proberen het beeld te tekenen. Dit was leuk om te doen, omdat je toch andere beelden krijgt.
Donderdagochtend was een beetje raar. Er zou een college zijn dat je online kon volgen… alleen was er online geen college? Er was iets fout gegaan waardoor de leerlingen thuis het gastcollege hebben gemist.
In de trein naar Amsterdam kwam ik Tim tegen, hij is een oud-klasgenoot die ik al een paar maanden niet meer gesproken had. In de trein en metro hebben we gezellig bij gekletst.
In de middag had ik mijn eerste praktijkles. In de praktijklessen gaan we aan de slag met een collectieregistratiesysteem (CRM) (een leuk lang woord voor spelletjes), in ons geval met Axiell Collections. De opdracht is om in de komende lessen alle basisregistratiegegevens in te vullen volgens de nationale richtlijnen.
Aan het einde van de middag was het eigenlijk de bedoeling dat je samen met je projectgroep een opdracht in Amsterdam uitging voeren. Alleen waren mijn groepgenoten afwezig. Ik dacht, dan ga ik toch alleen? Alleen had ik onderschat hoe ver het was. Ik moest naar Amsterdam-Noord toe. Maar nadat ik de verkeerde pont had genomen, had ik geen zin meer en heb ik maar de trein naar huis genomen. Maar ik heb wel eerst een warme bapao gekocht, die ik op de pond terug heb opgegeten.
Donderdagavond was wel heel leuk! Samen met mijn moeder ben ik naar een lezing/ boekpresentatie geweest van Francis van Broekhuizen. De lokale boekhandel (Wagner) organiseert vaak activiteiten zoals signeersessies en lezingen met schrijvers. Vorig jaar, tijdens de Boekenweek, ben ik naar de signeersessie geweest van de familie Chabot. Ik vond het super leuk om Francis kort te ontmoeten. Ze heeft heel veel vertelt (over haarzelf, over haar boeken en over de geschiedenis van opera) en ze heeft twee liedjes voor ons gezongen.
Vrijdag bestond uit een studiebezoek aan de stad Rotterdam en aan het Depot Boijmans van Beunigen. Dit was voor alle studenten, niet alleen die voor de stad Rotterdam hebben gekozen. We hadden twee opdrachten mee gekregen; eentje om beelden in de publieke ruimte te analyseren, en een andere opdracht om in het Depot te maken met een studiegenoot.
In de ochtend ben ik naar Rotterdam gereist met de trein. Op het Stationsplein heb ik als eerste Moments Contained (2023) bekeken. Daarna moest ik op het beeldenterras op de Westersingel zes beelden bekijken. Als laatste moest ik Santa Claus (beter bekend onder de bijnaam Kabouter Buttplug) analyseren. De vragen bestonden vooral uit het bekijken van de werken, nadenken over de gevoelens die ze in je oproepen en vragen die in je opkomen, en observeren wat het publiek doet met de beelden en wat ze ervan lijken te vinden.
Bij Kabouter Buttplug stond ik eventjes stil om wat aantekeningen in mijn opschrijfboekjes te noteren. Er stopte een man naast mij. We keken beide eerst naar het beeld en daarna keken we elkaar aan en begonnen we hard te lachen. Zelf vind ik het werk best grappig, want het is door het versimpelde ontwerp een heel ander onderwerp geworden. Persoonlijk vind ik geen probleem om het te hebben over het onderwerp seks en seksspeeltjes (trouwens in de kunsthal had ik ook een kleine tentoonstelling bekeken over seksspeeltjes). Maar ik begrijp het wel dat andere mensen meer moeite hebben met het bespreken van het onderwerp seks. En er zijn mensen die vanwege verschillende redenen helemaal niet over seks willen praten.
Nadat ik de opdrachten in de stad had uitgevoerd ben ik nog eventjes gaan winkelen op de Oude Binneweg. Ook ben ik naar het beeld van de hond Fikkie gelopen. Omdat ik nog tijd had voordat ik me hoefde te melden bij het Depot, ben ik gaan lunchen bij de Heilige Boontjes. Ik vind het top dat de Heilige Boontjes een re-integratie programma is voor jongeren. Zoals ze zelf zeggen, iedereen verdient een kans. En perspectief is ook belangrijk. Je kunt anderen meteen een vooroordeel geven, maar je kunt ook naar ze luisteren en ze een kans geven om hunzelf te tonen, te ontwikkelen en te ontdekken. Wil je meer weten over de Heilige Boontjes? lees dan hier veder: https://www.heiligeboontjes.com/over-heilige-boontjes/
Om 13.30 melde ik mezelf bij het Depot Boijmans van Beuningen. In het depot volgende we geen rondleiding, maar mochten we zelf op pad. Veel studenten waren hier voor het eerst, voor mij was dit mijn derde of vierde keer hier. Voor een paar opdrachten moesten we naar specifieke depots of vitrines, maar we mochten ook zelf een paar objecten uitkiezen. Uiteindelijk heb ik alles in het depot bezocht, vooral omdat ik benieuwd was wat er veranderd is. Iets wat er met mijn laatste bezoek niet was, is het Depot en atelier van verhalenhuis Belvédère. Het is een ingerichte depotruimte waarin de objecten staan ingericht per gemeenschap, met verschillende verhalen erbij. Je kan in de ruimte twee verschillende podcasten beluisteren. Ook is er een eettafel waarom je kan zitten en met mensen ingesprek kan gaan. Ik heb er niet zo veel tijd kunnen besteden, maar ik vond het wel interressant, omdat immaterieel en materieel erfgoed samen kwamen door verhalen.
Iets anders dat ik heel leuk vind aan het Depot, is dat er nu vaak schilderijen worden tentoongesteld op glazenezels, waardoor je om het schilderij heen kan lopen en ook de achterkant van de verschillende schilderijen kan bekijken. Aan de opschriften en stickers van een schilderij kan je veel te weten komen. Voor één van de opdrachten moesten we ook de achterkanten van verschillende schilderijen analyseren.
In het weekend ben ik met mijn ouders naar Amsterdam geweest. Op zaterdag heb ik, tijdens de open dag op de Reinwardt Academie, mijn moeder laten zien waar ik nou eigenlijk studeer. Vorig schooljaar is alleen mijn vader met mij geweest voor de open dag naar deze opleiding. Ik vond het wel leuk om mijn ouders rond te leiden door mijn eigen schoolgebouw. Mama heeft vooral inspiratie opgedaan over de vormgeving van het gebouw. Er zijn veel nisjes met tafels waar je kan werken en andere werkplekken voor samenwerken, en ze zijn allemaal anders aangekleed met behang en lampen in verschillende thema’s.
Na ons bezoek aan de academie zijn we nog eventjes naar het Holocaust Namenmonument gelopen. Mijn moeder heeft met een groep dames (die het erfgoed van de bevrijdingsrok in leven houden) vijf namen geadopteerd van verschillende meisjes en dames, en wij wilden deze namen nog een keer opzoeken.
Op zondag waren we weer in Amsterdam, dit keer om mijn vaders verjaardag te vieren. Als cadeautje hebben we een rondvaart gedaan door Amsterdam met biefstuk van het restaurant Loetje (Loetje op ’t water, van Smidtje Luxury Cruises). We zijn een stuk over het IJ gevaren, en daarna zijn we door een deel van de grachtengordel geweest. Het was leuk om plekken nu vanaf het water te zien. En omdat het tijdens onze rondvaart donker werd kon je ook verlichtingen zien, wat er gezellig uit ziet.
Heel erg bedankt voor het lezen naar mijn drukke week!
Hallo Kez,
Alweer een mooi verhaal. De foto’s zijn ook al fraai en goed gekozen. Leuk dat je nog eens een keer langs Fikkie bent gelopen. Daar zijn wij samen met oma Joke ongeveer zes jaar geleden ook geweest en hebben we nog geluncht bij Melief Bender. Het doet mij als grootvader goed te lezen dat jij je zo goed thuis voelt in Rotterdam. Ik kijk nu al uit naar je volgende verhaal.
Liefs vanuit het land waar de zon altijd schijnt. Opa Joop