Week zes van periode twee
Deze week was er tijd om zelf aan de slag te gaan aan je onderzoek en je alvast voor te bereiden op je casustoest. Er waren deze week geen lessen op school. Wel was de school open om daar te studeren. Op woensdag had ik met een klasgenoot afgesproken om samen aan de slag te gaan aan onze projecten. We hebben samen een paar uur in de bibliotheek gewerkt.
Op vrijdag had mijn groepje ons studiebezoek aan het Nationaal Jenevermuseum in Schiedam. Op de zolder hadden we ons programma. Het eerste onderdeel was onze waarderingsformulieren testen aan de hand van de waarderingsformulieren die we twee weken geleden ingevuld hadden. Ons groepje kreeg een sticker van 150 jaar Henkes om te waarderen en een receptenboekje van een oud-directeur van Henkes. Waarderen is nog best ingewikkeld. Je moet naar verschillende waarderingscriteria kijken (zoals de toestand, de maatschappelijke waarde, de historische waarde en de herkomst) maar je moet ook het collectieprofiel ingedachten houden (iets wat wij in het begin vergeten waren). De context van het object en de reden waarom het object is geschonken kan ook een rol spelen in de waardering. En dan moet je een waarderingsuitspraak doen; komt het wel of niet in de collectie?
Het tweede deel van het programma was een emotienetwerk sessie. Dit keer deden we dat niet op papier, maar in een kring en met uitgeprinte emoticons (😊😖😍😭). Het onderwerp van deze sessie was een oude zwarte (drank)fles. In de eerste ronden hebben we het besproken met onze eigen gevoelens en (beperkte) voorkennis over de fles. Daarna hebben we kort de tentoonstelling Bittere Erfenis: Drank en Kolonialisme bekeken. Daarna hebben we weer een ronde gedaan waarbij we andere emoticons mochten pakken, en dat hebben we kort besproken. We hebben onze sessie niet kunnen afmaken, omdat een studiegenoot plots flauw viel. Gelukkig werd ze snel geholpen en voelde zich beter toen we naar huis gingen. Aan het einde van het studiebezoek was er nog tijd om het museum te bekijken, maar dat had ik niet gedaan omdat ik nog steeds een beetje geschrokken was.