Week vijf van de tweede periode
Keiharde emoties
Deze week staat het domein immaterieel erfgoed centraal. We begonnen de week met een herhaling van de informatie over immaterieel erfgoed en KIEN (Kennisinstituut Immaterieel Erfgoed Nederland). Na dat hoorcollege zijn we met nieuwe stof begonnen. We hadden weer een gastspreker, dit keer Jonathan Even-Zohar van het lectoraat van de Reinwardt Academie.
Jonathan heeft ons meer vertelt over wat het lectoraat doet. De meeste hogescholen en universiteiten zijn naast scholen ook onderzoeksinstellingen. Ons lectoraat houdt zich bezig met ontwikkelingen op het erfgoedvakgebied. Eén van de dingen die het lectoraat heeft ontwikkeld is de werkvorm Emotienetwerk, bedacht door Hester Dibbits. Emotienetwerk is methode waarbij mensen samen komen om hun verschillende emoties, gevoelens en meningen over een onderwerp te delen. Het is geen discussiemethode, maar een gespreksmethode. Het doel is niet om tot een conclusie te komen, om te bepalen of iets goed of fout is, of om te bepalen hoe iets moet. Het gaat erom om verschillende perspectieven en inzichten over een onderwerp te bespreken. Soms komen er wel mooie nieuwe ideeën of oplossingen naar boven, maar dat is niet het hoofddoel.
Op woensdag heeft onze klas zelf een Emotienetwerk sessie uitgevoerd. Ik heb zelf één van de groepjes begeleid. Ik vond het zelf erg leuk en interessant om dat te doen. Het onderwerp van de sessie was ‘moshen in de pit’. Moshen komt voor bij onder andere punk, rock en metal concerten. Concertgangers vormen dan vooraan in de ‘pit’ (de vloer voor het podium) een cirkel waarin ze zichzelf rond beuken, tegen elkaar aan. De opdracht bij emotienetwerk is om je gevoel met een stip op de grafiek neer te zetten, daarna leg je je gevoelens uit aan de anderen. De grafiek bestaat uit een raster met een schaal van prettig-onprettig (over hoe je bij het onderwerp voelt) en een schaal van intens-mild (over de sterkte van de emotie die je voelt).
In de volgende ronden mag je je emotie verplaatsen als die verandert is na het aanhoren van wat de perspectieven van anderen zijn. Als je emotie niet verandert geef je dat ook aan. Dan is er nog een ronde waarbij er externe perspectieven ingebracht worden, bijvoorbeeld door krantenkoppen, artikelen of fragmenten. Na het bekijken van externe perspectieven mag je weer je emotie aangeven. Als je emoties van positie zijn veranderd kan je lijnen trekken tussen je emotiepunten, om de verandering te volgen. Aan het einde van de sessie kan je zien hoe emoties zijn veranderd. Na de sessie hebben we als klas gereflecteerd op wat we besproken hebben en om te luisteren naar hoe de andere groep de sessie heeft ervaren.
Een voorbeeld grafiek voor een Emotienetwerk sessie:
Meer informatie over Emotienetwerk kan je vinden op: https://www.reinwardt.ahk.nl/lectoraat-cultureel-erfgoed/emotienetwerken/
Dit is een artikel waar een emotienetwerk sessie in voorkomt: https://www.groene.nl/artikel/raaigras-is-mooi

De casus van deze week komt ook vanuit het lectoraat. Jonathan is zelf nu bezig om een experimenteel onderzoek te doen naar het archiveren en toekomstbestendig maken van (muziek)festivals, maar ook naar de erfgoedgemeenschappen van die festivals. Hij doet dit in samenwerking met Roadburn Festival Tilburg, een festival waar hij zelf al 17 jaar fan van is en jaarlijks naar toegaat. Tijdens dit gastcollege werd meer verteld over het festival en het onderzoek. Onze weekopdracht, wat bestaat uit adviezen aan het lectoraat, het festival en/of KIEN, wordt ook opgenomen in het onderzoek. Ik vind het tof dat wij als eerstejaarsstudenten worden betrokken in dit onderzoek en er aan mogen bijdragen! Ook worden we, als we dat willen, op de hoogte gehouden van het onderzoek wat zeker nog een halfjaar gaat duren.
Op donderdag hebben we onze weekopdracht, een advies, geschreven. Op vrijdag zijn tijdens een college de adviezen besproken. Ook was de bedenker en artistiek directeur van het Roadburn festival, Walter Hoejimakers, langsgekomen om het te hebben over onze adviezen. Ik vond het leuk om van hem te horen dat hij ook veel heeft geleerd van de manier waarop wij, de studenten, naar het festival kijken met een blik op (immaterieel) erfgoed.
Roadburn Festival is een niche muziekfestival wat zich focust op underground (kleine, nog niet door een groot publiek ontdekte) artiesten. De lijst met artiesten wordt ieder jaar opnieuw samengesteld door een curator. Het festival is niet aan één muziekgenre gebonden, maar verwacht geen popmuziek. Je kan genres zoals psychedelic rock en doom metal wel verwachten. Het festival heeft geen grote headliners of commerciële sponsoren. Er zijn vaak ook panels en toespraken tijdens het festival. De gemeenschap is zelfbewust, er is een ethische gedragscode en het festival kan op sommige momenten ook een politieke en/of maatschappelijke lading hebben.

Bij het vak cultuurgeschiedenis is het deze weken de bedoeling dat je zelf veel aan de slag gaat aan je onderzoek, door de boeken in te duiken, online bronnen te verzamelen en mensen te interviewen. De hoorcolleges gaan momenteel vooral over tips voor het verzamelen en verwerken van informatie. Want wat past het beste bij de boodschap dat je wilt overbrengen; een foto, een illustratie of een grafiek? En hoe moet je je verzamelde bronnen verwerken tot een tekst, en hoe moet je je bronnen vermelden?
Tijdens de werksessie van woensdag moesten we in kleine groepjes een pitch (korte presentatie) geven over ons onderzoek. De andere mensen in het groepje moest tekenen wat zij belangrijk vonden uit je pitch. Zo krijg je feedback over het beeld dat jouw verhaal overbrengt bij anderen. Zo kwamen sommige klasgenoten erachter dat ze vooral het gerecht zelf beschreven hadden, en niet zo veel informatie hebben over de hedendaagse en historische context van hun gerecht. Op hun tekeningen kwamen dan vooral de ingrediënten voor, terwijl bij mij ook een Britse vlag voorkomt, omdat ik vertelt heb over de Britse herkomst van de moderne bruidstaart.

Jeetje Kez ik wil d’r echt wat meer van horen. Het klinkt erg interessant en doet me een beetje denken aan de onderzoeken van het Meertens instituut ( veel minder actueel over oude gebruiken en onderzoek op wetenschappelijke basis ( meer old fashioned) ik lees je verslag met plezier.
Hallo Kez, ik had een reactie geschreven maar die is zoek geraakt in de Cloud. Daarom dit nieuwe verhaal. Ik heb het verhaal over week 12 met stijgende verbazing gelezen. Je begeeft je in een wereld waarvan ik het bestaan in feite niet afweet en dat , terwijl ik zelf ruim 40 jaar onderzoek heb verricht maar dat was op chemisch gebied. Ik ben nu alweer nieuwsgierig wat je ons volgende week gaat voorzetten. Groeten van Opa Joop en Oma Joke.
Hallo opa,
Je andere reactie was niet verdwenen,Ik moet de reacties eerst toelaten voordat ze openbaar te zien zijn op de blog.