Week 3 van de tweede periode
Deze week gaan we bij het vak Erfgoedvorming aan de slag met een casus. Het subthema van deze week is onroerend materieel erfgoed en ons onderwerp voor de casus is Slot Zuylen, in Oud-Zuilen, waar we aan het einde van de week ook heen gaan. De hoorcolleges op maandag gingen over bouwhistorisch onderzoek en het proces van het aanwijzen van monumenten. Deze week gaat veel het leeswerk over processen die hierover gaan, zodat we kunnen zien hoe het waarderingsproces in werking gaan.
Een bijzonder woord dat in dit college voor kwam is Dendrochronologie, wat te maken heeft met het dateren van hout, gebaseerd op de jaarringen. (een leuk lang woord voor scrabble of galgje)
In het volgende hoorcollege ging het over het concept van de Culturele Biografie. Het concept gaat over de culturele levensloop van objecten waarbij ze als ‘personen’ worden beschouwd, maar ook over de interacties tussen mensen en het object. Het fenomeen waarbij mensen aan dingen, dieren en voorwerpen menselijke eigenschappen geven heet antropomorfisme.
Op dinsdag ben ik met mama mee naar kantoor gegaan in Den Haag, om daar mijn zelfstudie dag te hebben. Woensdag waren de lessen online lessen geworden, omdat we door de stakingen niet naar Amsterdam konden komen. Superknap van de docenten om op korte termijn de lessen aan te passen en ze online uit te voeren. Ook is het knap dat we met de technologie nu vanaf thuis onze lessen kunnen volgen!
Op donderdag was er weer les op de academie. Voor de enkele les die we hadden hebben we het academie gebouw onderzocht. Zo hebben we gekeken naar de architectuur, de bouwfases en de aanpassingen die over de jaren zijn gedaan, en naar de verschillende functies die het gebouw heeft gehad. Zo is het gebouw altijd een school/ scholen geweest. Het was als eerste een (Joodse) school voor dove en slechthorende kinderen, en de school ernaast was lagere school. Het huidige gebouw bestaat uit wat origineel 3 gebouwen waren. Tijdens de les hebben we gekeken wat we van de verbouwingen en van de originele gebouwen kunnen terugzien.
Voor het studiebezoek zijn we deze week naar Slot Zuylen geweest. Voor mij was het dik anderhalf uur reizen met de trein en bus, maar ik ben er op tijd gekomen! Het eerste wat je van het slot ziet… is dat je het slot juist niet kan zien, want het staat helemaal in de steigers en witte doeken. Ze zijn namelijk bezig met het renoveren van het dak, de gevel en de kozijnen. En dat sluit juist aan op ons weekprogramma. Het slot zelf is gelukkig open voor bezoekers tijdens de renovatie. Er is zelfs een speciale tentoonstelling door het slot heen, om meer te leren over de 800 jaar lange geschiedenis van het slot en de verschillende aanpassingen die de bewoners hebben laten uitvoeren.
Ons programma op slot Zuylen begon met een uitleg van de junior conservator van het slot. Hij vertelde meer over het slot en haar geschiedenis. Na de uitleg moesten we zelfstandig door het slot heen en onze opdrachten maken (die weer te maken hadden met waarderen en de Culturele Biografie). Tijdens het rondlopen door het slot kwamen we muizen tegen. Geen ongedierte, maar schattige handgemaakte poppetjes die aangekleed waren. De muizen zijn onderdeel van een speurtocht voor kinderen.
Op de tweede verdieping kwam ik nog iets leuks tegen. Er waren mensen aan het werk op een enorm tapijt. Er is momenteel een project bezig, waarbij iedere provincie een enorm groot wandtapijt maakt over het slavernijverleden. Het project heet ‘Draden van ons Nederlandse slavernijverleden’. De wandtapijten worden helemaal met de hand door vrijwilligers gemaakt! Ik mocht zelf ook proberen om een paar steken toe te voegen, maar dat ging niet zo makkelijk.
Je kan meer informatie vinden over het tapijt van Utrecht op: https://hetutrechtsarchief.nl/over-ons/nieuws/875-het-utrechts-archief-maaklocatie-project-draden-van-ons-nederlandse-slavernijverleden#:~:text=Vanaf%20het%20weekend%20van%2013,de%20Vries%2C%20door%20vrijwilligers%20samengesteld.
Je kan meer informatie vinden over het gehele project op: https://villa-maecenatis.nl/draden-van-ons-nederlandse-slavernijverleden/
Na het bezoek aan het slot ben ik nog eventjes lang opa en oma van der Werf geweest. En dat was dan alweer mijn schoolweek! Tot volgende week.
