Week 8

Dit was de tweede week van het vak Toegankelijkheid en Welzijn. Maandag begon met een college op de academie, met een introductie over het onderwerp van de week: mentaal welzijn. Want wat is welzijn, en wat is dan mentaal welzijn eigenlijk?

Mentaal welzijn gaat over hoe je voelt, hoe je denkt & hoe je omgaat met de dagelijkse uitdagingen in het leven. Het is meer dan alleen het ontbreken van psychische klachten zoals somberheid, angst of stress. Het gaat om ‘lekker in je vel zitten’ en veerkracht. Ook mentaal welzijn een balans tussen draagkracht en draaglast.

We hebben gehad over de rol die musea kunnen spelen in het positief beïnvloeden van mentaal welzijn. In verschillende onderzoek is aangetoont dat kunst beoefenen, maar er ook naar kijken en bespreken je welzijn op verschillende manieren beïnvloed. Zo geeft een dansles patiënten met de ziekte van parkinson hen dopamine waardoor ze zich tijdelijk beter voelen. En kan een rondleiding waarbij mensen met dementie en hun mantelzorger naar kunst in een museum kijken helpen met focussen op het nu en met herinneringen oproepen.

Maandagmiddag was er een excrusie. Niet naar een museum in Amsterdam, maar naar museum Singer Laren! Gelukkig gaat er vanaf station Amsterdam Zuid een rechtstreekse bus naar Laren. En dat was een gezellige busrit van 40 minuten met z’n zessen. Zo gezellig dat we de halte gemist hebben, maar gelukkig konden we de volgende halte eruit. We hebben een klein stukje door Laren gelopen, en ik kon het niet laten om de boekenwinkel voorbij te lopen. Gelukkig hadden we de tijd en hebben we kort kunnen rondleiden. Kortom chaotisch.

Aangekomen bij het museum stonden we voor een leeg museum, omdat het op maandag gesloten is voor bezoekers. Wel was de deur open voor ons. We hadden een ontvangst in de voormalige eetkamer, met koffie en thee. Dat is wel apart, om in een museumruimte te zitten tussen de schilderijen. Maar het was ook heel fijn, omdat je daar tot rust kan komen en al een beetje kennis kan maken met het museum. Zonder dat je de keuze hoeft te maken naar welk gedeelte van dit grote museum je heen gaat.

Met toegankelijkheid manager Sophie Valkenier hebben we een metarondleiding gedaan. Dit keer voor de doelgroepen ‘mensen met dementie’ en ‘mensen in re-intergratie na klinische opname voor psychische klachten’. De tweede doelgroep was ik nog niet bekend mee. Dit is een samenwerking van het museum en de lokale GGZ. Dit vind ik super interessant, zeker na het lezen van de literatuur van deze week waarin werd vertelt hoe krachtig kunst is voor de geneeskunde. Ook snap ik de keuze voor de doelgroep, omdat er ook vormen zijn van kunsttherapie, maar dat is vaak 1-op-1 kunst beoefenen ipv bekijken.

De metarondleiding was door de tentoonstelling ‘Herman Kruyter. Expressionist van de ziel‘. Ik kende hem en zijn kunst niet, maar ik vond het erg interessant. Ik wil zeker terug naar dit museum! Hieronder de foto’s van de kunstwerken die we hebben besproken.

In het nagesprek hebben we het gehad over de uitdagingen waar Sophie en het museum tegenaanlopen met dit soort toegankelijkheidsprojecten, en heeft ze over een ander interessant project vertelt waarbij jongeren van het lokale Papageno Huis naar het museum komen.

Dinsdag ben ik naar de academie geweest om daar te werken aan mijn huiswerk. Met twee vrienden heb ik in een lokaal gezeten. En dat vind ik wel fijn, omdat we elkaar kunnen helpen en omdat het gezellig is.

Op woensdag was er weer een excrusie, dit keer naar het Openluchtmuseum in Arnhem. Het onderwerp van de dag was reminiscentie. Reminiscentie is het bewust ophalen van herinneringen, door middel van de zintuigen prikkelen en objecten zoals foto’s en voorwerpen uit een bepaalde tijd in te zetten. Ook kan muziek ingezet worden. In museums wordt reminiscentie ingezet bij de doelgroep ‘mensen met dementie’. Dementie was het andere onderwerp van de dag.

De dag begon met het programma ‘Kijkje achter de schermen‘ bij het Huis van Herinnering, wat onderdeel is van het rijtje doorzonwoningen in het museum. We hebben zelf aan reminiscentie gedaan bij de woonboederij Hoogmade, wat een jaren ’90/ ’00 intereur heeft. Daarna zijn we naar het Huis van Herinnering geweest, waar we mochten rond snuffelen het huis dat ingericht is naar de jaren ’60. Daarna hebben we het gehad hoe remeninscentie wordt uitgevoerd tijdens het programma ‘Op de koffie in de jaren 60’. Het proces is dat de mensen zelf rond snuffelen in het huis en bij sommige objecten hebben ze een associatie, en daarna gaan ze proberen een herinnering erbij op te halen/ te koppelen. Verder draait het programma over samen de tafel dekken en koffie zetten. Het doel is naast herinneringen op te roepen, om er gezellige/ fijne momenten te beleven.

Na de lunch hadden we een voorlichting van Alzheimer Nederland, waarbij we een presentatie kregen over wat dementie is en hoe je het kan herkennen, maar ook hoe je een persoon met dementie kan helpen als je ze bijvoorbeeld verdwaald op straat tegen komt of als ze in een winkel hulp nodig hebben. Ook hebben we stelling besproken en een oefening gedaan. Dit was heel leerzaam. Maar ik vond deze dag ook emotioneel best zwaar.

De rest van de week was er geen les en was er tijd om aan de eindopdracht te werken: twee artikelen schrijven over toegankelijkheid en welzijn. Op donderdag en vrijdag heb ik bijna de hele dag met Manon gebeld terwijl we aan onze artikelen gingen. Voor bij mijn artikel heb ik ook illustraties gemaakt. Maar het is op tijd afgekomen en ingeleverd!