Week 1

En na een lange zomervakantie begint mijn derde studiejaar op de Reinwardt Acadmie. En op maandag zijn we meteen begonnen met een volle dag van de minor (keuzevak) Erfgoed en Publiek die ik van september tot en met begin november zal volgen! Het eerste vak van Publiek heet Erfgoedverhaal. Twee weken lang staat het thema schrijven en verhalen centraal. Aan het einde van deze blog deel ik wat teksten die ik als oefening heb geschreven.

Maandag

Vandaag begon de studie weer en het was een volle dag. Er was geen introductie voor jaar drie of een andere bijeenkomst, we zijn meteen begonnen met de eerste les. Dit heeft te maken met het feit dat iedereen een andere minor heeft gekozen, sommige bij een andere hogeschool of universiteit. Pas na de minoren komt de start van het ‘gewone’ jaar drie.

We begonnen met introducties: met de minor, het eerste vak en kennismaken met de klas en onze docent Koosje Hofman. We hebben twee spelletjes gedaan. In drietallen moesten we zoveel mogelijke overeenkomsten tussen elkaar zoeken, dat varieerde van gekleurd haar hebben tot je (IKEA) bed als favoriete meubel hebben. Het andere spel was in tweetallen een woord te beschrijven dat de ander moest tekenen, zonder dat de tekenaar hints vroeg en zonder dat de beschrijver het mocht zijn. Het Rijksmuseum was herkenbaar als gebouw, maar de Rubic’s cube was een zeer artistieke interpertatie.

Daarna zijn we begonnen met de lesinhoud; schrijven, maar ook lezen en inspiratie op doen. Signatuur stond centraal. Want wat maakt een verhaal nou goed? en hoe is maak je de tekst eigen? Daar hebben we over gesproken aan de hand van de oeuvres van de overleden kunsttresses Yayoi Kusama en Dolly Parton. Ook kwam docent Jorne Vriens langs om te vertellen over zijn schrijfwerk dat hij naast zijn docentschap aan de Reinwardt Academie doet. Schrijven gaat vooral om het maken van keuzes, van specifieke woorden tot de opbouw van je tekst.

Als laatste zijn we op excursie gegaan naar het H’ART (vroeger de Hermitage). Daar hebben we de methode Art Based Learning toegepast. Daarbij gebruik je een kunstwerk om je onbewustzijn te onderzoeken bij een specifieke vraag.

Art Based Learning: aangepast voor het onderwerp schrijven

Aan het begin van de tentoonstellingen moet je een vraag over jouw schrijven noteren en daarna het blaadje goed wegstoppen. Daarna loop je snel door de tentoonstelling en kijk je of een kunstwerk(en) je aanspreekt. Als je het einde van de tentoonstelling heb bereikt denk je terug aan het werk, maar schrijf (of teken) nog niks op. Loop terug naar het kunstwerk dat je raakte en ga daar 10 minuten staan, zonder de titel of beschrijving te lezen. Schrijf maar 5 steekwoorden op. 10 minuten lang voor een kunstwerk staan of zitten is best lang, maar hou vol. Loop daarna even weg van het kunstwerk. Kom terug en neem 10-20 minuten de tijd om te schrijven aan de hand van de 5 steekwoorden en het kunstwerk voor je. [Ik had er voor gekozen om alleen te schrijven, zonder te gummen of aan te passen]. Ga terug naar het einde van de tentoonstelling. Pak je vraag erbij en lees je tekst door. Wat kan je tekst vertellen over je vraag? Loop eventueel met een groepje door de tentoonstelling en bespreek ieders tekst en vraag. Wat kunnen jullie hier samen van leren?

In het H’ART heeft mijn klas de tentoonstelling ‘American Identities: David Levinthal & Chicano Prints‘ bezocht. Specifiek het deel ‘Radical Histories: Chicano Prints from the Smithsonian American Art Museum‘, wat vol met posters hangt. De posters hebben zelf vaak ook tekst, wat ook inspiratie voor jouw tekst kan zijn. Ik heb stil gestaan bij de poster ‘Queer Butterfly: I Exist‘. De kleur en de woorden ‘I Exist’ (= ik besta) spraken mij aan. De 5 woorden die in mij opkwamen waren: biodiversiteit, kwetsbaarheid, onschuld, heteronormativiteit en printtechniek. Hier onder staat mijn tekst. Mijn vraag was; hoe verkom ik dat ik te veel uitleg of herhaal?

Queer Butterfly: I exist (2019)

Biodiversiteit
De wereld is zo divers, zo kleurrijk, van bomen tot rotsen, van aarde tot staal, tot mineralen zo waardevol.

De mens is net een vlinder. Met een kleurenbereik als de pigmenten van vlindervleugels.

De mens is net zo kwetsbaar als een vleugel van een vlinder. Een membraan dat met een lichte aanraking al kan breken.

Echter behandelen we onze medemens niet als vlinders. We zijn niet voorzichtig met de vleugels, we duwen duwen duwen, en prikken door het membraan heen.

We prikken met woorden, woorden verbaal, woorden in wetboeken, wetboeken die de wetten van de natuur negeren. Het echte onschuld wordt weggedreven, en we drukken een agenda door. Niet één van liefde, familie en verbondenheid.

Maar een agenda van een normativiteit die niet in het dierenrijk niet thuis hoort. We haten op liefde, expressie, romatiek, zelfexpressie.

De vleugels worden afgenomen, de wereld verliest kleur. De kleuren die overblijven zijn die van de printers.

Gedicht: Biodiversiteit (2026). Kezgane (2005)
Kunstwerk: Queer Butterfly: I Exist (2019). Julio Salgado (1983)


Dinsdag

Ook dit jaar heb ik zelfstudiedagen. Voor vandaag stond er nog weinig in de planning, dus ik ben in de ochtend naar het zwembad geweest met Alyx. Samen hebben we baantjes gezwommen en in het bubbelbad gekletst. Dit zwembad heeft een titel voor elke baan; de snelle baan, de doorzwembaan, de rustige baan en de kwebbelbaan. Ik vind dit wel een leuk idee, want normaal heb je alleen een snelle baan en moet je maar uitvogelen wat de snelheid voor de rest is. Daarna ben ik met Alyx mee naar het gemeentehuis gelopen om hun rijbewijs op te halen. In de middag heb ik aan mijn opdracht gewerkt. Dat was de excursie voor morgen voorbereiden en korte kranten knipsels analyseren.

Woensdag

Vandaag stond in teken van excursies en inspiratie opdoen. In de middag zijn we naar het Fenix geweest in Rotterdam, het museum dat in teken staat van migratie. Hier hebben we ons gericht op verschillende teksten; van zaal- en objectteksten tot de verhalen in het Kofferdoolhof. Ook moesten we zelf een tekst schrijven, dit keer op de Tornado, met als onderwerp het verband tussen migratie en Rotterdam. Aan het einde van de excursie zijn we gezamelijk langs drie kunstwerken gelopen om die en hun tekst te bespreken.

Carpoolers, 2011-2012, Alejandro Cartagena | Frames, 2009, Latifa Echakhch

Na het studiebezoek hadden we een paar uur voor het volgende studiebezoek, onder andere om te reizen en te eten. En wat ga je eten als je in Rotterdam bent? Dan kies ik voor Surinaams eten bij Warung Mini! Samen met twee klasgenoten ben ik uit eten geweest.

De tweede excrusie was in de avond naar Verhalenhuis Mezrab in Amsterdam, waar we het Open Podium hebben bezocht. Wij driëen kwamen iets te laat aan, maar gelukkig mochten we nog naar binnen. De zaal zat aardig vol, ik denk zo’n 200 mensen. Voor onze opdracht moesten we naar 3 verhalen luisteren, en uiteindelijk ben ik voor 6 optredens gebleven. Ik vond het super leuk, want de verhalen waren heel verschillend en

Donderdag & vrijdag

Bij Fenix hebben we ons gisteren op de teksten gericht en vandaag hadden we een onlinegesprek met een consevator die er aan mee heeft geschreven. Aan Hanneke Matel hebben we onze vragen over (korte) teksten mogen stellen. Dit heeft ons veel inzichten opgeleverd, zowel over teksten als over het museum zelf.

Voor de rest van de week was er huiswerk ter voorbereiding op het schrijven, waar we volgende week mee aan de slag gaan. Het bestond uit een tekst analyseren en verschillende schrijfwijzers over inclusief en kort & krachtig schrijven lezen.

Weekend

Na mijn werkdag bij de bibliotheek ben ik over de Kunst en Creatie markt gelopen, die zaterdag voor het eerst in het dorp werd gehouden. Daar viel mijn oog op een fel roze en groene tekening. Ik ben gestopt om bij die kraam te kijken. Uiteindelijk heb ik een uur gepraat met de kunstenaar, Jan Water van Dark Water Galleries. Omdat hij ons gesprek zo leuk vond heb ik een gratis ingelijste print van één van zijn kunstwerken gekregen.

Op zondag ben ik met Kai naar de bioscoop geweest, een vast uitje van ons. Dit keer naar ‘The Magic Faraway Tree’. Het is een leuke familiefilm over de magie van de kindertijd.


Verhalen

Herman in de trappentijdloop

Herman loopt de witte trap af.
Ik zie hem er aflopen voor de vierde keer.
Maar ik zie hem nooit naar boven lopen.

Herman zit in een tijdloop.
Hij blijft de trap maar aflopen met z’n spullen onder de arm.

Even was ik weg en ik zie hem weer naar beneden lopen.
Langs de 16 witte tredes.
Stap voor stap komt hij naar beneden. Maar hoe komt hij boven?

Ik zeg het tegen hem. Hij weet het.
Maar hij is het ook niet.
Er zijn meerdere Hermannen, en ze blijven de witte trap maar aflopen.
Herman zit vast in een tijdloop op de witte trap.

Geschreven op maandag 31 augustus 2026. 105 woorden. Geïnspireerd op docent herman die ik alleen de trap af heb zien lopen vandaag, maar nergens een trap of lift naar boven.

Banenzwemmen

Zes banen

De snelle baan
Een man doet de borstcrawl.
In de verte keert hij al om en voordat je het door heb is hij al terug.
Zijn finishlijn is in zicht.

De doorzwembaan
Een dame zwemt rustig. Met haar schoolslag lijkt ze traag.
Maar ze stopt niet en houdt vol. Na uren zijn haar armen nog niet uitgeput.

De rustige baan
Zo rustig dat er niemand in zwemt. De lijn wordt weggehaalt en vier banen worden één.
Het bad wordt een gymzaal voor krachtige ouderen.
In tweetallen praten ze alsof ze geen spiertje aanspannen.

Drie kwebbelbanen
Een drietal dames zwemmen in driehoekformatie rustig naar de overkant.
Ze houden de haren droog en kletsen alsof ze aan de koffietafel zitten.

Geschreven op dinsdag 1 september 2026. 120 woorden. De inspiratie was het bezoek aan het zwembad.

Geluiden van het perron

Voetstappen draven op grijze tegels
Een enkele toon wordt gehoord
Betonnen treden echoën na
Geschuivel onder aan het hek
Onverstaanbare medodiën overal

Armen tikken verder en kondigen aan
Het staal begint te suisen
Elektriciteit knettert hoog boven
In de verte piepen schijven

Geel, wit en blauw komt aan
Een plaat zoemt naar buiten
Met een kreun ademt het rubber
Vele voetstappen kruisen elkaar

Het rubber ademt diep in
Gedender trekt de verte in
Een dubbele toon wordt gehoord
Voetstappen verlaten grijze tegels

Geschreven op woensdag 2 september. 82 woorden.

Kunstmarkt

Kleine reusachtige bloembollen, een ode aan de locale ambacht
Eenhoorns in kleurrijke patronen, een ode aan de stad
Gemozaïekte banken, een teken van verbondenheid en behoefte aan rust.

Een portret dat als glassplinters die uiteen zijn gespat, een uitleg van zijn innerlijke gevoelens
Een schildpad met een stad, vliegend naar wat?

Kunst, een uitleg of herrinering aan dat wat was of nog is
Uitdrukkingen zo krachtig, dat woorden overbodig lijken te zijn.

Geschreven op zaterdag 5 september. 72 woorden.

Kunst kracht

Kunst, vele vormen en mediums
Woorden, beelden, visies, creaties
Doorkruisingen van ruimte en tijd
Het beweegt de mens.

Kunst, zo krachtig
Het emotioneert, inspireert, motiveert
Actie en reactie.

Abstract of duidelijk
Vast in betekenis of op voor interpertatie
Het kan revoluties starten.

De creatie van vrijheid
Een universele taal.

Soms verboden omdat het te krachtig wordt beschouwen.
Soms weggezet in de maatschappij als nutteloze hobby, dat vollop wordt geconsumeerd.
Ontkent, niet erkent
Toch oh zo krachtig
Het voed de ziel.

Creatie, het krachtigste wat de mens kan doen.

Geschreven op 6 september. 88 woorden. Ik ben hier nog niet helemaal tevreden over, maar oefenen is oefenen!

2 gedachten over “Week 1

  1. Elma Haas zegt:

    Hi Kez wat fijn dat je weer begonnen bent. Wat een 1e week, met een zeer gevarieerd aanbod. De geschreven verhalen zijn nieuw volgens mij. Wat leuk je haalt zo wel overal je inspiratie vandaan. Het zijn beeldende verhalen.Hier kan je veel inspiratie uit halen. Leuk om te volgen en kijken hoe je verder gaat. Veel succes het komend jaar ik ga je beslist weer volgen.

    1. Kez vd werf zegt:

      De verhalen zijn inderdaad nieuw! Ik heb ze ter oefening van korte teksten geschreven, omdat deze weken het onderwerp is. Misschien blijf ik dat de komende weken doen.

      Dankjewel voor het lezen!

Reacties zijn gesloten.